Satelliet meet zout
Land, Lucht en Water - Lucht- en Ruimtevaart - Lucht-/ruimtevaart
Telescoop voor detectie van water
zaterdag 14 november 2009
De Europese ruimtevaartorganisatie heeft
ESA de watertelescoop SMOS (Soil Salinity and Ocean Salinity) in een baan om de aarde gebracht. De satelliet gaat de vochtigheid van de bodem en het zoutgehalte van HET oppervlaktewater in kaart brengen.
De SMOS-satelliet fungeert in essentie als een radiotelescoop. Aan boord van het 658 kg wegende platform bevindt zich slechts één meetinstrument, de zogeheten Microwave Imaging Radiometer using Aperture Synthesis (Miras). Dit instrument detecteert microgolven afkomstig van de aarde met een speciale antenne. Om de afmetingen van de ontvanger te beperken heeft ESA 69 sensoren verdeeld over drie draagarmen, die in een Y-configuratie staan. Deze opstelling maakt het mogelijk signalen met een grote golflengte te registreren, terwijl de antenne relatief compact is.
De kunstmaan, die vanuit Estec in Noordwijk werd ontwikkeld, gaat drie jaar lang de vochtigheid van het vaste land en de saliniteit van de zeeën meten. De intensiteit van de door de aarde geëmitteerde microgolven hangt samen met de hoeveelheid water in de bodem en het zoutgehalte de zee. Het instrument moet in staat zijn het vochtgehalte met een nauwkeurigheid van 4 % vast te stellen. De hoeveelheid zout is volgens ESA met een precisie van 0,1 gram/l te meten.